In 1999 wees een vriendin ons een ‘echte eeuwenoude Quercy boerderij’. Aan het eind van een twee kilometer lang overwoekerd bospad kwamen we bij de restanten van wat eens de boerderij moest zijn geweest; 50 jaar verlaten en weer bijna teruggenomen door de natuur, een gedeelte van de gebouwen ingestort, overwoekerd met bramen, het uitzicht dichtgegroeid door bos, geen water, geen electra, alleen een sijpelende bron.
Maar dat voorkwam niet dat we snel verliefd werden op de plek.
Een oude droom om onze eigen wereld te scheppen werd wakker.
Boerderij met grond bleek te koop en meer vanuit het hart dan met gezond verstand gingen we de uitdaging aan. Inmiddels hebben we grotendeels gerealiseerd wat ons toen vaag voor ogen stond aan ontginning, restauratiewerk en tuinaanleg. We herbouwden, waar mogelijk, met oude technieken en materialen en zochten daarbij een goed huwelijk tussen modern comfort en oorspronkelijke sfeer. Bomen werden geveld en gingen naar de zagerij, ruwe natuursteen werd hergebruikt. Gipsplaat mocht niet meedoen. We leerden droge muren bouwen, dakgespanten construeren, deuren en luiken maken. We ontbosten voor tuinaanleg en uitzicht en langzaamaan herkreeg Cabre Perdu (Verdwaalde Geit) zijn oude gestalte in een nieuw jasje.
De omgeving bleek veel mooier, dan we ooit hadden kunnen vermoeden. Cabre Perdu is omgeven door een grote verscheidenheid aan landschappen, sprookjesachtige dorpen, waar de rijke middeleeuwse cultuur nog te proeven is. Rocamadour, Carrenac, Autoir, Colonge la Rouge, dorpen uit de lijst van ‘Les plus beaux Villages de France’, de Gorges van de Cere, de uitgestrekte Cause, de dromerige vallei van de Dordogne, kastelen, donjons, boerenerven, lokale markten, ‘onze’ wijn van Glanes, de heldere sterrenhemel, enzovoorts, enzovoorts, toveren je naar een andere wereld.
Om dit alles te kunnen delen hebben we de ingestorte Porcherie (varkensstal) herbouwd tot een comfortabel gastenverblijf en zijn we deze site begonnen.
Cabre Perdu 