Deze slideshow vereist JavaScript.

Vanaf deze kant van het pad willen we graag een teken van leven geven en jullie op de hoogte brengen van het reilen en zeilen hier tussen de bomen en de beesten waar de minuten nog ouderwets lang duren, omdat de tijd hier bepaald wordt door zon en seizoen. Ook willen we jullie weer even de smaak van de plek laten proeven.

Het is nu herfst 2013 na een vochtig jaar, wat inhoudt, dat de bronnen goed gevuld zijn en de herfstverkleuring langzaam langzaam zal gaan. De gelen, roden en okers contrasteren fel met het strakke blauw van de herfsthemel waar af en toe zwermen bladeren of vogels door dwarrelen en de lauwe aardegeuren hebben plaatsgemaakt  voor een droge strakke luchtstroom in je neus.

De paddestoelentijd is voorbij, het laatste gakken van de stoeten trekvogels is verstild en ’s ochtends laat de vorst af en toe al zijn sporen achter op de nerven van de gevallen bladeren. Vroeger dan andere jaren.                                                                                          Het stookhout ligt binnen, de kelder staat vol met inmaak en de bieten zijn ingekuild. Het is ieder jaar hetzelfde en ieder jaar anders.

Herfst en voorjaar zijn de seizoenen met wisselingen, de winter is stilte en de zomers zijn verzadigd. Alles is hier heftiger, lichter, donkerder, stiller, warmer of kouder, dan in het Nederlandse. ’s Nachts daalt de melkweg tot plafondhoogte en de zon vraagt je rond de middag toch even je warme goed uit te trekken.

Het projekt van dit jaar was de restauratie van de secadou, sechoir of kastanje drogerij. Destijds was de kastanje hier het wintervoer voor mens en dier. Het hebben van veel kinderen was bevorderlijk voor het rapen. De geraapte kastanjes werden een halve meter hoog op het zoldertje van een klein huisje ‘ lou secadou’ gelegd, waaronder gedurende een maand een vuurtje gestookt werd om ze te conserveren en de wormen te roosteren. Gedroogde kastanjes werden gekookt of gemalen. Recepten voor soepen, taarten, brood, pasteien enzovoort enzovoort vind je hier in grote getale.                                                    Wij beperken ons tot een maaltijd met vrienden. Een lekkere paddestoelensoep, (dit jaar vonden we voor het eerst ‘Trompettes de la Mort’ en ‘Pieds de Moutons’), waarna de pan met de in de cantou gepofte kastanjes op tafel komt. Iedereen krijgt een pulkmesje en tenslotte vieze handen. Hierbij hoort een uitgebreide herfstsalade en een goede Cahors. Als aperatif een Vin de Noix (fait a la maison) en achteraf een kleine koffie of tisane met een verwarmende Eau de Vie. Er wordt hier in het buurdorp een heerlijke Prunes en Poire Williams gestookt.                                                                                                    Overleven zonder kastanjes hier was net zo moeilijk als overleven in Nederland zonder aardappels. Hier is dan ook geen boerderij zonder secadou en hoewel hij erg gehavend was herstellen we hem als getuigenis en eerbetoon.

  
Het stoken van eau de vie in de lambic.

Het grootste gedeelte van hetgespant is in het voorjaar al gemaakt door Henno met een ijzingwekkende precisie. Er is hier geen hoek of vlak recht en de afwijkingen blijven doorwerken tot in het laatste detail. Het eiken was al enkele jaren geleden gekapt uit eigen bos en gezaagd bij Phillipe, die de zagerij heeft aan de andere kant van het dorp. Met het laatste metselwerk heeft Irian geholpen. Hij heeft het juiste oog om met de totaal ongelijke stenen, die je hier vindt, (schiste) toch een min of meer rechte muur te bouwen. Zonder cement, zoals dat gebruikelijk was. Rest nog het leggen van de lauzes, de dakbedekking van gekapte steen. Volgend jaar.                                                              Kastanjes zullen er niet meer gedroogd worden, maar als sauna kan hij wellicht prima dienst doen.

En nu komt dan de winter, stil, zuiverend, naar binnen gekeerd, rond kachel, openhaard of aan de eettafel. Buiten het bos uitdunnen, bomen rooien voor meer uitzicht en stookhout.

Ine werkt in haar mooie atelier aan nieuw werk. Volgend jaar proberen we een open tuin/atelier ding te organiseren. Met andere kunstenaars? Muziek? Nog veel om over na te denken. We houden je op de hoogte.

Als jullie een stukje winter willen delen, de porcherie is nog niet besproken.